Τις τελευταίες δεκαετίες παρατηρείται μια έκρηξη στην ανάπτυξη δικτύων συνεργασίας στα προγράμματα πρωτοβάθμιας πρόληψης και προαγωγής της υγείας, τόσο σε παγκόσμιο όσο και σε διεθνές επίπεδο. Αν και πολλά από αυτά τα δίκτυα δυσκολεύτηκαν να επιβιώσουν πέρα από το αρχικό στάδιο, κάποια άλλα έχουν να επιδείξουν θετικά αποτελέσματα στην υποστήριξη των μελών τους και τη διεξαγωγή επιτυχημένων ερευνητικών και καινοτόμων προγραμμάτων. Τα παραδείγματα της διεθνούς συνεργασίας έχουν οδηγήσει σε πολλές περιπτώσεις στη δημιουργία δικτύων συνεργασίας σε εθνικό και τοπικό επίπεδο (Γιγελόπουλος, 2001, Hosman, 2000).

Δικτύωση ονομάζουμε τη δημιουργία ενός πλέγματος δομών με το ίδιο ή παρόμοιο επαγγελματικό αντικείμενο, το οποίο στοχεύει στη διαμόρφωση καλύτερων σχέσεων συνεργασίας μεταξύ των εργαζόμενων σε αυτές και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση κάθε προβλήματος που αποτελεί το περιεχόμενο της δράσης τους (ΚΕΘΕΑ, 2002).

Η δικτύωση μπορεί να αποδειχθεί ένα αποτελεσματικό μέσο, το οποίο να συμβάλει :
α) στην υποστήριξη των μελών του δικτύου μέσα από την αλληλοπληροφόρηση, ανταλλαγή τεχνογνωσίας και εμπειρίας,
β) στην ευκολότερη εξασφάλιση και διαχείριση οικονομικών πόρων
γ) στον προσδιορισμό εναλλακτικών επιλογών και λύσεων στο πρόβλημα που αντιμετωπίζει κάποιο μέλος,
δ) στη δυνατότητα εφαρμογής ενός προγράμματος σε μεγαλύτερο δείγμα πληθυσμού και την εξαγωγή πιο αξιόπιστων συμπερασμάτων σχετικά με την αποτελεσματικότητά του,
ε) στην εξοικονόμηση ανθρώπινης ενέργειας και πολύτιμων πόρων, καθώς με την αλληλοενημέρωση των φορέων αποφεύγεται η ανάπτυξη παράλληλα παρόμοιων δράσεων,
στ) στη δυνατότητα εφαρμογής και μελέτης ενός προγράμματος σε διαφορετικά πλαίσια,
ζ) στη διάχυση των επιτυχημένων προγραμμάτων και την τεκμηρίωση προτάσεων για τη χάραξη μιας πολιτικής.

Ειδικότερα συμμετέχουμε :
Α. Δίκτυο Κέντρων Πρόληψης Κεντρικής Μακεδονίας
Β. Δίκτυο Ενημέρωσης και Επικοινωνίας «Δίαυλος»
Γ. Συμβούλια Πρόληψης Εγκληματικότητας
Δ. Δίκτυο Τοπικών Κοινοτήτων